Baza wiedzy z medycyny estetycznej, ogólnej i medycyny chińskiej. Zdrowy Portal!

Upośledzenie umysłowe rozpatrywane w perspektywie rozwojowej

Upośledzenie umysłowe rozpatrywane w perspektywie rozwojowej przedstawia się w zupełnie innej postaci. Krótko można byłoby powiedzieć tak: jest to niepowodzenie w procesie rozwoju człowieka. Rozwój człowieka, jak już wiadomo, nie jest uwarunkowany jakimś jednym czynnikiem (M. Przetacznikowa, 1973), zwykle jest ich duża grupa. Należą do niej, ale jej nie wyczerpują, czynniki biologiczne. Bardzo duże znaczenie dla przebiegu rozwoju mają także niebiolo- giczne czynniki środowiskowe. Jeśli zgodzimy się z tymi stwierdzeniami, to konsekwentnie należy przyjąć pogląd następujący. Jeśli nawet nastąpi uszkodzenie o charakterze biologicznym centralnego układu nerwowego i przez to nastąpi zahamowanie procesu rozwojowego jednostki, to i tak można nadal próbować wpływać na przebieg tego procesu poprzez odpowiednią stymulację środowiskową. W tym tkwi podstawowa różnica między podejściem klinicznym i rozwojowym w ujmowaniu upośledzenia umysłowego. Podejście rozwojowe przyjmuje możliwość oddziaływania na osoby upośledzone, podczas gdy podejście kliniczne takiej możliwości na obecnym etapie rozwoju medycyny nie zakłada. Druga istotna różnica między omawianymi perspektywami polega na tym, że perspektywa kliniczna widzi upośledzenie w sposób dość wąski: istotny jest defekt centralnego układu nerwowego i zaburzone zachowanie. W podejściu rozwojowym natomiast dostrzegana jest jednostka upośledzona w sposób bardziej pełny. W perspektywie tej dodatkowo mieści się cała psychika osoby upośledzonej, a w niej te procesy psychiczne, które są zaburzone i te, które przebiegają prawidłowo. To rozszerzenie spojrzenia na osobę upośledzoną umysłowo jest cenne z bardzo wielu powodów. Przede wszystkim wskazując na te procesy psychiczne, które pozostały prawidłowe, doprowadza się do zmniejszenia dystansu między tzw. patologią i normą. Upośledzony umysłowo przedstawia się już nie jako całkowicie odmienna jakość w, stosunku do normalnej jednostki, lecz jako osoba bardzo do niej zbliżona w zakresie większości cech psychicznych, z pewnymi tylko opóźnieniami w zakresie rozwoju niektórych właściwości. Podejście rozwojowe wskazuje również na związki, jakie istnieją między poszczególnymi procesami psychicznymi. Podkreśla, że uszkodzenie jednych procesów wpływa niekorzystnie na przebieg innych. Ale jednocześnie wyraźnie zakłada, że procesy prawidłowe mogą znacznie pomagać czy też kompensować przebieg procesów zaburzonych. Ta teza jest dodatkową wskazówką określającą sposób stymulacji osób upośledzonych umysłowo.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.