Baza wiedzy z medycyny estetycznej, ogólnej i medycyny chińskiej. Zdrowy Portal!

Eksperymentalne badania autorstwa Afflecka – dalszy opis

Szczególnie interesujący wydaje się ostatni z wniosków. Sugeruje on, iż osoba upośledzona umysłowo może nie ujawniać swoich zdolności do grania roli w nowych sytuacjach społecznych. Myśl tę można wyrazić także inaczej. Brak doświadczeń z konkretnym. partnerem interakcji uniemożliwia wykorzystanie w całej pełni posiadanego potencjału zdolności interpersonalnych. Dopiero rozpoznanie partnera stwarzać może szansę wykorzystania zdobytych o nim informacji w trakcie bezpośredniego kontaktu. Tezę tę w pewnym stopniu potwierdzili w swoich badaniach J. Blacher-Dixon i R. J. Simeonsson (1978). Przeprowadzili oni badania nad 54 dziećmi upośledzonymi w stopniu umiarkowanym pod kątem określenia wpływu wcześniejszych doświadczeń na ujawnianą zdolność do grania roli.

W pierwszym etapie badania dzieciom prezentowano pięć kart, na których z jednej i drugiej strony były przedstawione rysunki. Z jednej strony karty był to zawsze rysunek kompletny i jednoznaczny. Na drugiej stronie karty narysowany był ten sam rysunek, ale niekompletny. Tym samym był on bardziej wieloznaczny. Zawarte w nim informacje były niewystarczające do zidentyfikowania przedstawionego przedmiotu. Poniżej (rys. 7) demonstruję dwa rysunki przedstawione na dwóch stronach jednej z kart.

Odwołując się do podanego przykładu łatwiej będzie mi opisać przebieg badania. Składało się ono z trzech etapów. W pierwszym etapie dziecko oglądało obie karty i orientowało się, że rysunek a przedstawia niekompletny telefon, taki sam, jaki zademonstrowany był na rysunku b. Następnie proszono dziecko, aby udzieliło odpowiedzi w imieniu koleżanki lub kolegi, który widział tylko rysunek a. Badane dziec- I ko mogło w tej sytuacji abstrahować od własnej wiedzy i mówić, że na rysunku a jest narysowana np. walizka. Mogło jednak korzystać z posiadanych wiadomości i twierdzić, iż kolega rozpoznałby na rysunku a telefon. Odpowiedzi punktowano w skali od 0 do 3 punktów, gdzie 0 oznaczało pełne uwzględnienie perspektywy kolegi, a więc maksymalną zdolność do grania roli, a 3 punkty przyznawano za odpowiedzi świadczące o braku tej zdolności. Biorąc pod uwagę, że każdy z badanych otrzymał 5 kart z obrazkami, maksymalnie można było uzyskać 15 punktów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.