Baza wiedzy z medycyny estetycznej, ogólnej i medycyny chińskiej. Zdrowy Portal!

Cullulitis w zespole pozakrzepowym

Zapalenie jest głębokie, rozległe, z dużym obrzękiem i zaczerwienieniem, na powierzchni często występują pęcherze skórne, wypełnione surowiczokrwistym płynem. Objawy bólowe w obrębie całej kończyny są znaczne zazwyczaj występuje gorączka. Etiologia jest gronkowcowa – S. aureus izolowany jest łatwo z pęcherzy skórnych. U chorych na cukrzycę, leczonych steroidami etiologia może być mieszana z udziałem S. aureus i paciorkowców.

W leczeniu podstawowe znaczenie ma antybiotykoterapia, wybór obejmuje lek z grupy cefalosporyn, jak w innych postaciach zapaleń gronkowco- wych, lub klindamycynę u chorych uczulonych. Dobre wyniki uzyskano po stosowaniu skojarzonego leczenia cefalosporyną z augmentyną. Miejscowo stosuje się unieruchomienie i elewację kończyny oraz wilgotne okłady.

Cellulitis H. influenzae. Występuje głównie u osób młodych, zmiany umiejscowione są na twarzy, szyi i czasami ramionach. Naciek zapalny jest powierzchowny, z dużym odczynem rumieniowym i niewielkim wciągnięciem naczyń chłonnych często choroba przebiega z ogólnym odczynem gorączkowym. Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego i izolacji H. influenzae z wymazu z gardła lub plwociny pomocny może być wywiad dotyczący przebycia nie leczonego, ostrego nieżytu górnych dróg oddechowych. Leczenie jest zachowawcze wybór obejmuje cefalosporyny lub augmentynę.

Cellulitis o etiologii mieszanej. Wywołane jest najczęściej przez pałeczki jelitowe – E. coli, Proteus, Enterobacter, Klebsiella i inne – oraz bakterie beztlenowe, głównie z rodzaju Bacteroides, i paciorkowce beztlenowe, a także S. aureus. Ta postać zapalenia tkanki łącznej rozwija się najczęściej w zakażeniu rany po operacjach brzusznych, przebiegających z zanieczyszczeniem pola operacyjnego treścią jelitową, w obrębie niedokrwionych kończyn i w rozległym pourazowym uszkodzeniu tkanek (12). Czynnikiem ryzyka są choroby współistniejące, w tym nie uregulowana cukrzyca, niedobory immunologiczne i leczenie immunosupresyjne.

Naciek zapalny jest głęboki, zwykle rozległy, przy obmacywaniu mogą być wyczuwalne trzeszczenia i często na powierzchni widoczne pęcherze skórne, wybroczyny i podbiegnięcia krwawe. Charakterystyczną cechą jest duża progresja choroby w kierunku rozległej martwicy tkanki podskórnej i powstania ropowicy, w niedokrwionych tkankach często rozwija się zgorzel. Objawy ogólne są nasilone, zwykle wysoka gorączka i często inne objawy septyczne.

Leczenie jest skojarzone: postępowanie chirurgiczne i intensywna anty- biotykoterapia. Podstawowy zakres operacji obejmuje nacięcie i drenaż, ale w powikłaniach po operacjach brzusznych może być konieczna reoperacja. Empiryczny wybór, przed uzyskaniem wyniku posiewu, obejmuje leczenie skojarzone: 1) metronidazol z cefalosporyną (ceftazidim, cefoperazon), 2) metronidazol z aminoglikozydem (amikacyna, netilmycyna) i 3) augmenty- na z cefalosporyną. Równie skuteczna może być monoterapia tienamycyną.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.