Baza wiedzy z medycyny estetycznej, ogólnej i medycyny chińskiej. Zdrowy Portal!

Badania prowadzone na dzieciach upośledzonych umysłowo cz. II

Używając nieco innej terminologii można więc powiedzieć, że w tej grupie nastąpiła egocentryzacja pod wpływem uzyskanych doświadcz3ń. Z kolei osoby o niskim wstępnym poziomie zdolności do grania roli powiększyły ją znacznie w trzeciej fazie badania (z 13,0 punktów do 10,1 punktów).

Konfrontując ten wynik z danymi uzyskanymi przez Afflecka można powiedzieć, że zgodne są one co do tego, iż pod wpływem uczestnictwa w konkretnej sytuacji następuje zmiana w zakresie zdolności do grania roli innej osoby przez jednostki upośledzone umysłowo. Jednak niejednoznaczny jest kierunek tych zmian u osób o wysokim poziomie tych zdolności. Z badań Afflecka należałoby wyprowadzić wniosek, że poziom ten ulega podwyższeniu pod wpływem uzyskanych doświadczeń. Z kolei z badań J. Blacher-Dixon i R. J. Simeonssona wynika wręcz coś przeciwnego – pod wpływem doświadczeń następuje obniżenie się zdolności do grania roli. Różnicę tę można wyjaśnić dość łatwo. Wystarczy przypomnieć, że większość upośledzonych cechuje się niewielkimi zdolnościami do grania roli. Jeśli więc w próbce takich osób nie wyizoluje się tych, które mają duże zdolności do przyjmowania perspektywy partnera, to można powiedzieć o całości, iż dodatkowe doświadczenia prowadzą do zmniejszenia się poziomu egocentryzacji. Taki wniosek sformułował G. G. Affleck (1976).

Znacznie trudniej zinterpretować dwukierunkową tendencję do zmiany w zakresie zdolności do grania roli w zależności od posiadanego poziomu tych zdolności. Sądzę, że główna przyczyna trudności interpretacyjnych tkwi w tym, że nieznany jest mechanizm psychologiczny działania tego, co nazywamy zdolnością do grania roli. Na razie pozostawię ten problem nie rozwiązany. Powrócę do niego w następnym paragrafie, gdzie podejmę próbę interpretacji odwołując się do koncepcji prototypów. Ogólnie można stwierdzić, że osoby upośledzone, które nie dysponują wysokim poziomem zdolności do grania roli, pod wpływem bezpośrednich kontaktów z partnerem (rzeczywistym lub wyobrażonym) zwiększają poziom tych zdolności, a w konsekwencji zwiększają również własne możliwości skutecznego oddziaływania na otoczenie społeczne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.